 |
4 december 2002 MAARTEN 'T HART SIGNEERT ... zijn eigen menu! Zaterdag 30 november was Maarten 't Hart opnieuw in Maassluis, wéér om zijn laatste boek de Zonnewijzer te signeren, nu bij boekhandel Keizerrijk op de Noordvliet. De afspraak was om ná het signeren te komen eten in de Lantaern. Nou gaat Maarten helemaal niet gráág uit eten. Zijn belangrijkste criteria voor eten zijn: lekker, veel en snel. Een combinatie van die drie komt zelden voor, heeft hij ervaren. Hij heeft een column 'Wagenwielen' geschreven over een bezoek van hem aan een restaurant met 'nouvelle cuisine' U weet wel, allemaal van die borden als wagenwielen met superlekkere, maar superkleine hapjes erop. Het duurde allemaal eindeloos en de wachttijden tussen de hapjes deden zijn maag steeds erger rommelen. Wat schreef Maarten tot slot in die column? Ná het eten in dat nouvelle cuisine restaurant heeft hij thuis nog even 5 bruine boterhammen met kaas klaargemaakt.... Dankzij zijn zus Lenie wist ik dat gelukkig, dus wij dachten: dat zal ONS niet overkomen. Wij hebben een héél speciaal Maarten 't Hart menu samengesteld. Heel veel, heel lekker én ontzettend snel. AMUSE-ER JE  Wij zijn begonnen met een Amuse. Dat is eigenlijk één klein hapje, gewoon om je even te laten watertanden. Het was een schaaltje makreelfilet met lekkere soorten brood. Ja, daar moet je bij Maarten dus niet mee aankomen. Hij kreeg dus een 'Amuseer je' en dat waren drie schaaltjes voor hem alléén. Hij vond het wel vreemd dat hij zo bevoordeeld werd in vergelijking met de andere leden van het gezelschap, maar hij had er niets op tegen. In een mum van tijd at hij alledrie de schaaltjes leeg, plús een lekker stukje brood. Voor Maarten kwam toen vrijwel direct de Wachtgang op tafel. Hij vindt het niks om zomaar aan tafel te zitten wachten. Hij kreeg dus een grove snee bruin brood, leuk opgemaakt met kaas. Maarten deed zijn reputatie eer aan, want ook deze boterham verdween als sneeuw voor de zon. Het gezelschap was overigens toen nog steeds bezig met het 1e potje makreelfilet en de stukjes brood. Daarna kwam er een rondborstige Westlandse tomatensoep volgens (groot)moeders) recept op tafel. Maarten zijn slokdarm moet met lood zijn bekleed, want het leek wel of de soep verdampte. Tja stom, toen heb ik eigenlijk een foutje gemaakt. Er stond speciaal voor Maarten een Tussengang op het menu, wéér een boterhammetje, nu met Ardennerham, maar dat is in de drukte in de keuken gewoon vergeten. Gelukkig kon hij ook wel overweg met het brood, de boter en de makreelfilet van de ándere tafelgenoten. DE ZEE-DUIVEL HALE JE Het hoofdgerecht was: de Zeeduivel hale je (hij is nogal eens verguisd in Maassluis) vergezeld van een flink stuk zalmfilet in filodeeg. Vooral op de zeeduivel zat Maarten zich heel erg te verheugen, want :"dat was een van de lekkerste vissen die hij kende, maar.. het klaarmaken luisterde heel nauw". Maarten kreeg een ENORM bord. Hierop een perfecte zeeduivel en een fors stuk zalm in een ragfijn deegkorstje.Verder op zijn bord, voor hem alleen, allemaal aparte schaaltjes met groente en gegratineerde aardappelen. Hij zat te smullen. De snelheid waarmee hij de heerlijkheden letterlijk verslond was opzienbarend. Wat zijn disgenoten niet meer op konden, nam hij met plezier ook nog voor zijn rekening. Tja, de anderen aan tafel hadden toen wel behoefte aan een kleine eetpauze, zo niet Maarten. Gelukkig had ik daarvoor gezorgd met de Opvulgang. Een overheerlijk Wentelteefje, voor de gelegenheid omgedoopt tot WentelMaartje, gezien zijn voormalige escapades in dameskleding. Hij bleef doorgaan met dezelfde snelheid en keek nu vol verlangen uit naar het dessert. Daar had hij in zijn eigen column ook al het nodige over gezegd. Dat was toen alleen maar een miniem stukje ijscake. Ik heb de laatste schotel daarom na-schranzerij genoemd: om de laatste gaatjes te vullen. Een bord in de vorm van een schilderspalet waarop elk holletje was gevuld met ijs, slagroom, vanille, diverse cakejes, vruchtjes,snoeperijen enz,Kortom, voor mensen met een normale maag en een gezonde honger nog een fikse culinaire na-dreun. En Maarten.... die at het schaaltje van zijn buurman (die fysiek gezien het bijltje er bij neergooide) ook nog wel even op.... GEWELDIG Toen hij de laatste hap door zijn keel had, stond hij ook direct op. Gezellig natafelen hoort niet bij zijn goede/slechte gewoonten. Wat schreef hij letterlijk op het speciale menu? VOORTREFFELIJK ETEN HIER EN VOORAL DE TUSSENHAPJES VOOR MIJ ALLEEN WAREN FANTASTISCH ... EN OOK DE DUBBELE PORTIE IJS, GEWELDIG! Als u het complete menu van Maarten 't Hart wilt eten (mét de boterhammetjes tussendoor) dan kan dat. Als u de Maarten't Hart wandeling door Maassluis wilt doen, onder (bege)leiding van zijn zus Lenie, dan kan dat ook. Op de valreep nog even iets over onze Kerstdiners. Wij hebben niet veel plaatsen meer over. Als u plannen heeft om u door ons te laten verwennen, reserveer dan snel. Tja en die dúbbele portie ijs krijgt u alleen maar als u een tafelgenoot hebt, die óók niet alles op kan. Nico Capellen Evenementen Restaurant De Lantaern  |
| colomn
Maarten 't Hart Toen, op een bord
ter grootte van het achterwiel van een tractor, de tournedos. Die tournedos
lag op de plaats van de wieldop. Daarnaast was nog genoeg ruimte voor
allerhande garnituur, aardappeltjes, groentes, maar gek genoeg was die
ruimte woest en ledig. Ik dacht nog: de aardappeltjes en groentes worden
er in aparte schaaltjes bij geserveerd, maar niks hoor. Toen dacht ik:
dan gaat de garnituur zeker schuil onder de tournedos. Toen ik die voorzichtig
optilde kwamen daaronder inderdaad twee flinterdunne sperzieboontjes
te voorschijn, alsmede een reepje witlof. |
 |
Voormalig
Restaurant de Lantaern in Maasluis is de bakermat van de Kookminister.
© De Kookminister Maassluis / Webmaster-Webdesign: S&S Beheer Voorlichting Promotie sitemap | disclaimer | home |
